Od dnia wstąpienia Polski do Unii Europejskiej, czyli od 1 maja 2004 r. obowiązkowe stało się umieszczanie oznakowania "CE" na bardzo wielu wyrobach przemysłowych wprowadzanych do obrotu. Od tego dnia zaczęły obowiązywać polskie akty prawne, które przeniosły do naszego prawa tzw. dyrektywy Nowego Podejścia przewidujące umieszczanie na wyrobach oznakowania "CE"

Podstawowym aktem prawnym, który umożliwił wprowadzenie do krajowego prawa dyrektyw związanych z oznakowaniem CE jest ustawa o systemie oceny zgodności z 30 sierpnia 2002 r. (Dz.U. z 2002 r. nr 166 poz. 1360 ze zmianami, tekst jednolity: Dz.U. z 2004 r. nr 204 poz. 2087).

Ma ona charakter ramowy, zawiera definicje podstawowych pojęć i najważniejsze zasady wspólne dla wszystkich wyrobów podlegających ocenie zgodności opartej na dyrektywach Nowego Podejścia.

Natomiast przepisy konkretnych dyrektyw wprowadzone zostały do polskiego prawa rozporządzeniami wykonawczymi do tej ustawy, wydanymi przez właściwych ministrów. Rozporządzenia te weszły w życie z dniem uzyskania przez Polskę członkostwa w Unii Europejskiej, czyli 1 maja 2004 r.

W rozporządzeniach zawarte są różne szczegółowe kwestie istotne przy dokonywaniu oceny zgodności poszczególnych grup wyrobów, takie jak: zakres wyrobów podlegających, zasadnicze wymagania wobec tych wyrobów, konkretne procedury oceny zgodności mające zastosowanie, zawartość dokumentacji technicznej, zawartość deklaracji zgodności, wzór oznakowania CE itp.

Ustawy o systemie zgodności nie stosuje się do wyrobów medycznych, natomiast do wyrobów budowlanych ma ona tylko częściowe zastosowanie.

Polskie przepisy wprowadzające dyrektywy UE